Strips & comics

Gelezen: Knetterijs 3 – Timothy wants to be on TV

Voor fijnproevers verschijnen er in de marge veel interessante publicaties, die het zonder uitgevers en distributienetwerken rooien. In het Noorden is Knetterijs een rijzende ster.
Het derde deel van het compleet gezeefdrukte magazine uit Groningen is het mooiste en indrukwekkendste nummer tot nu toe. Het is groter dan zijn twee voorgangers en ook op verhalend niveau steekt het derde deel uit boven de eerdere nummers, die in de vergelijking eerder showcases zijn: een kwalificatie die nummer 1 en 2 overigens niet minder interessant maken, al zal de avontuurlijke stripliefhebber die op zoek gaat naar een verbindend verhaal meer van zijn gading vinden in het nieuwste deel dat voor het eerst een titel heeft, Timothy wants to be on TV.

Knetterijs wordt gemaakt door een aantal oud-Minervanen en leden van de Vera Artdivision van het gelijknamige Groningse poppodium, onder wie een aantal dat zijn sporen al heeft verdiend op andere gebieden: LP-hoezen, boekomslagen, vrij werk en natuurlijk concertposters.

Wie door Knetterijs bladert wordt verrast door de veelzijdigheid op artistiek vlak, en met het nieuwe nummer ook op verhaalniveau. De figuur Timothy loopt als een rode draad door het oversized album. Hij is een exponent van de hedendaagse cultuur en stelt alles in het werk om op televisie te komen. De twee minuten roem is hem heilig en Knetterijs is zo ingericht dat je als lezer langs de kanalen zapt om Timothy tegen te komen. Inventief en zeker in het los-vaste verband waarin de Knetterijs-mensen bewegen een gouden greep. Zo kan iedere auteur een spread – als zenderkanaal – voor zijn of haar rekening nemen.

Het omslaan van de pagina’s voelt letterlijk als zappen: de verrassing van steeds een compleet andere aanpak maakt deze Knetterijs tot een veel slimmere leeservaring dan die van de eerste twee delen, die toevalliger en minder pakkend waren.

De bijdragen zijn divers: de triviale kwinkslag van Jaime Jacob en de poëtische advertorial van Tsjisse Talsma zijn fascinerende uitersten. Andere hoogtepunten zijn de magnifieke kijkplaat van Megan de Vos en de streaker interruptie van Jan Hamstra. Maar mooier dan de individuele bijdragen is de som der delen: Knetterijs heeft zijn vorm en schwung gevonden als geheel.

Het gaat er daarbij niet om van voor naar achter een verhaal te vertellen, maar om de lezer door de pagina’s mee te nemen met een kleine houvast: Het ene kleine stukje tekst op de eerste pagina, dat vertelt van Timothy en zijn beweegredenen, tilt de leeservaring in één keer op een hoger plan. Geen groot gebaar, maar precies gedoseerd.

Over een dosis gesproken: Knetterijs verschijnt in een genummerde oplage van 110 en is bedoeld voor iedereen die een beetje moeite doet om aan een exemplaar te komen. De beloning zal enorm zijn.