Geen categorie

Bedisseld en beklonken

Als ik een hoge bij de overheid was, dan wist ik het wel. Dan had ik alle politici en hoogwaardigheidsambtenaren bij elkaar geroepen en gezegd: “dames, heren, vanaf nu zal het ons worst wezen wat de mensen in het land van ons vinden. Wij gaan hard aan het werk en stoppen met de zwakzinnige pogingen om het publiek bij ons werk te betrekken. Het wordt niet gewaardeerd, we worden beschimpt en het volkse getraineer werkt verlammend en kost bakken met weggegooid geld.” Grote ogen, vast en zeker. Om aandacht te trekken, moet je sommige dingen aandikken.
Neem de opknapbeurt van onze diepenring. Mooi plan, vast en zeker lang over nagedacht, voors en tegens afgewogen, in de portemonnee gekeken, prachtige maquette gemaakt. Kortom, alles in orde, zou je zeggen. Fout, want er is altijd wel een oplettende democraat die vraagt wat er met de buurtbewoners moet gebeuren. Een inspraakavond dus, zoals die vorige week plaatsvond.
De zaal zat bomvol wijkbewoners die door het plan hun parkeerplaats voor de deur kwijtraken en voortaan flink meer moeten gaan betalen. Logisch dat je zo’n inspraakmoment niet aan je neus voorbij laat gaan. De bezwaren waren dan ook voor de hand liggend. Weg met dat onzalige plan. Maar daar zit ‘m juist de kneep: alles is immers al bedisseld en beklonken. Wat gezegd wordt, is voor de wassen neus van Politinokkio, die steeds langer wordt naarmate de relevantie van de inspraakavond nadrukkelijker wordt bevestigd. Klassieke uitspraken als ‘we nemen het uiterst serieus’, ‘we luisteren naar u’ en ‘we nemen al uw opmerkingen mee in onze besluitvorming’, het is allemaal voor niks. Resultaat? Buurtbewoners boos, populistische sneeuwbal, iedereen boos, politici de gebeten hond en het tegenovergestelde bereikt van wat de inspraakavond had moeten opleveren.
Dus geen inspraakavonden meer, als er toch niets te halen valt. Stuur de betrokkenen de volgende keer gewoon een brief: Beste buurtbewoner, bijna voor niks parkeren voor de deur is er niet meer bij. U moet meer gaan betalen. Uw buurt wordt een wandel- en fietsbuurt en wat u ervan vindt, is uw zaak. Als u het hier niet mee eens bent, dan stemt u voortaan maar op een partij die tegen het plan is. Groeten van de gemeente.
Zo’n brief is helder, goedkoop en de burger hoeft geen vrije avond op te offeren. En bovenal: je bent als overheid duidelijk. Precies wat veel mensen tegenwoordig ineens belangrijk vinden.

Plaats een reactie