Geen categorie

Bitchniggerfuckdopehoe

“Hee hoer, steek je reet in de lucht en laat eens zien hoe lekker je bent. Ja ja, sletje, glij op en neer en geef je over aan mijn wellust. Ik ben zo geil, o teef, je maakt me zo vreselijk geil. Snol, ik ben de beste.”
Je denkt dat ik de weg kwijt ben? Niets is minder waar. Ik heb de moeite genomen naar het MTV arrenbie-uurtje te kijken en wat teksten in het Nederlands te vertalen. Heerlijk, hoe bloemrijk arrenbie de realiteit van alledag bezingt. We moeten daarbij wel even zorgvuldig zijn, want omdat Kelly, Nelly en hun gekleurde arrenbietrawanten allemaal uit Amerika komen, is het dus de Amerikaanse realiteit en niet de Nederlandse. Maar je voelt ’t natuurlijk al op je klompen aan: Nederland gaat steeds meer op Amerika lijken en dat betekent dat we binnen afzienbare tijd kunnen luisteren naar het Nederlandse arrenbieduo Jeroentje P en 2B Arnold, die op nummer 1 staan met de meezinger ‘Duw je aars in m’n gezicht, teefje’.
Zwarte kerken in Amerika zouden stelling moeten nemen tegen die nietsnuttige types die de jeugd bezoedelen. Die kerklui hebben tenminste nog een beetje gezag, als je de gangsterfilms mag geloven. Want als die arrenbie-mafkezen de rolmodellen van nu zijn, dan is dat geen goed teken. Vrouwen worden weggezet als hoeren of gleuven, die de hele dag niks anders doen dan paaldansen in bikini. Zij hangen om negermannen met grote broeken en gouden kettingen, die vanwege hun wanstaltige omvang het meest lijken op de ketens van hun voorvaderen. Alsof oom Sam en oom Tom hun familieruzie nooit hebben bijgelegd.
Neem dat luie gehang in die grote bankstellen, wat moet dat voorstellen? Is dat een bijdrage aan een betere beschaving? Wat te denken van dat gesmijt met geld, terwijl de hood best een likje verf kan gebruiken? Waarom heb ik nog nooit een clip gezien waarin de hoofdpersoon zijn bitches van zich af duwt en tegen zijn homey’s zegt: kom jongens, we gaan de Bronx opknappen met het geld van mijn platina debuutsingle! Wat kan het die arrenbiërs schelen hoe hun achterbuurt erbij ligt? Zij hebben het veel te druk met het rondrijden van teefjes in hun grote geblindeerde auto’s. De wereld? Boeit ze niet. Heb je P Diddy wel eens iets zinnigs horen rappen over het broeikasteffect? Nee natuurlijk niet, want het broeikasteffect kun je niet neuken en dus is het niet interessant. Dat is toch wat hun clips indirect zeggen? Werkelijk, ik zat verdomme laatst recht in de schuddende ster van een hiphopsnol te kijken! Gewoon in een clipje! Wie bedenkt zoiets? En ga me niet vertellen dat die arrenbiegasten heel anders zijn als je ‘gewoon met ze omgaat’ want dat is een domme veronderstelling. Dat snap je uiteindelijk zelf ook wel. Het zou me trouwens niets verbazen als de helft van die lui niet eens kan schrijven of lezen, dé oorzaak dat ze allemaal een achternaam van één letter hebben.
(adem in) Toch is er een gedachte waarin ik troost vind. Uiteindelijk zullen ze zichzelf oplossen, onmachtig als ze zijn. Die lui kunnen alleen maar denken aan -en rappen over- vrouwen, geld, macht, ontspanning en seks. Hun woordenschat zal zich dus uitsluitend ontwikkelen in de semantische velden ‘vrouwen’, ‘geld’, ‘macht’ etc.. Dat maakt het scala aan coole woorden, waarmee de rapper zijn rijmpjes maakt, steeds beperkter. Op het einde heeft alles al een keer op alles gerijmd! Je moet dus wel heel erg origineel zijn om met iets nieuws te komen en tja, dat zit er bij die gasten niet in. Daarin schuilt de oplossing. In dat licht bezien zijn die clipjes van ze niets meer dan schreeuwen om aandacht. Zo van: “help ons verdomme, jullie zien toch dat we al jaren niet meer weten waar we het anders over moeten hebben dan over seks, geld en vrouwen? Geef ons kennis, wij willen ook meedenken met de wereld en ons steentje bijdragen. Help ons, alsjeblieft. We weten dat suck op fuck rijmt, maar hoe zit dat nu met die globale ontbossing? Is dat écht zo erg?”
Je vindt dit misschien amusant, maar tegelijkertijd wordt de troep die deze snertgasten uitbraken bij bosjes gemaakt en verkocht. En dat is niet de schuld van de arrenbiër, maar van het publiek. We waven met z’n allen onze handen al behoorlijk wat jaartjes in the air, omdat het ons niet kan schelen. Wij, de mensen van de wereld, houden de arrenbiemannetjes netjes op hun plekje. Wij verdienen deze treurigheiden dat moest maar eens afgelopen zijn. Daartoe boycotten we niet de muziek (dat is kortzichtig), maar geven we de arrenbiehelden de gelegenheid naar school te gaan, desnoods onder lichte dwang. Geef ze hun zo node gemiste kansen. Laat ze nieuwe woordjes leren. Daar leren ze ons soort kennis, want hun soort kennis kennen we ondertussen wel. Als ze weer terugkomen, zingen ze alleen nog over nuttige zaken. Die kids pruimen dat wel, als er maar zo’n laffe arrenbieflow onder zit. En dan hebben wij, mensen van de wereld, een overwinning behaald. Jij ook alvast gefeliciteerd, hè!

Plaats een reactie