Geen categorie

Brievenbus

Ik zat gisteravond in de bus en daar hoorde ik het volgende gesprek:
“Hoe is het thuis?”
“Best, maar ik heb nog steeds last van onbekenden die me ongevraagd post in de bus gooien.”
“Is dat nog steeds niet over dan?”
“Nee joh, het gáát maar door.”
“En steeds van die geheime beleidsnotities?”
“Ja, de ene na de andere. Gisteren kreeg ik de verslaglegging van een bijeenkomst van het presidium in de bus. Een heel pak papier, zeker veertig kantjes.”
“En lees je dat dan ook allemaal?”
“Tuurlijk. Het is vaak best interessant. Je leert een beetje begrijpen hoe de politiek in elkaar steekt. Hoe het achter de schermen werkt, zeg maar.”
“Maar het is toch vertrouwelijke informatie?”
“Ja, dat zal best, maar dan moeten ze het niet bij mij in de bus gooien.”
“Is het spannende kost?”
“Ja, vooral als het over financiën gaat. Dat je leest dat het allemaal veel minder rooskleurig is gesteld met de financiële dekking. Of dat er nog naar partijen wordt gezocht, maar dat het niet gemakkelijk is om in deze tijden geïnteresseerden te vinden voor grote investeringen met een wankele basis. Echt, al die politici die mooi weer spelen, daar prik je zo doorheen.”
“Enig idee wie de stukken bij jou in de bus doet?”
“Nee, geen idee.”
“En waarom uitgerekend bij jou?”
“Daar heb ik zelf ook wel over nagedacht. Het enige dat ik bedenken is mijn weblog, want tja, ik gooi die stukken natuurlijk wel meteen online. Ik vind: als er iets ergs aan de hand is, moet iedereen daarvan op de hoogte worden gebracht.”
“Komen er nog steeds zoveel bezoekers op je blog?”
“Jazeker, meer dan zeshonderd unieke bezoekers per dag. Met uitschieters naar boven.”
“Hmm. Dan zou je bijna zeggen dat de anonieme postbezorger je de vertrouwelijke stukken met een reden toespeelt.”
“Zou je denken? Met welke reden dan?”
“Dat hij wil dat de dingen uitlekken via jouw blog om er vervolgens profijt van te hebben.”
“Echt waar joh? Zou je denken dat dat erachter zit?”
“Ik denk het wel. Het lijkt me zelfs vrij logisch. En heb jij er zelf op één of andere manier ook geen belang bij?”
“O. Dit is mijn halte. Ik moet eruit. Tot ziens hè.”
Alsof hij ineens grote haast had vertrok de man. Als een dief in de nacht.

Plaats een reactie