Geen categorie

Buitengewoon verdrietig

Het was ongeveer een jaar geleden dat er iets bij me knapte door wat ik op televisie hoorde. In een actualiteitenprogramma was staatssecretaris Sharon Dijksma aan het woord over het Nederlandse onderwijsniveau. Dijksma, die genoeg bewezen heeft een taalkundig dwaallicht te zijn, presteerde het om goed onderwijs voor alle kinderen te omschrijven als ‘ongelooflijk hartstikke belangrijk’. Ze zei het zonder haperen. Sindsdien heb ik last van een onwillig spiertje in m’n nek en begint mijn linkerooglid te trillen, steeds als ik een politicus in dezelfde bewoordingen hoor praten.
Het is nog geen maand later als er een militair slachtoffer te betreuren is bij een aanval op Kamp Holland. De commandant der strijdkrachten neemt op dezelfde dag afscheid van een aantal militairen van wie de missie erop zit. Het is op televisie te zien. Ik hoor ‘m letterlijk zeggen: ‘Dit is een heel naar einde van de voor jullie verder zo ontzettend geslaagde missie’. Meteen daarna terug naar de studio in Den Haag, waar onze premier voor de camera staat. Hij is geschrokken, verdrietig en boos.
Tezelfdertijd krijgt een Groningse gedeputeerde een mooie promotie voor de kiezen. Hij mag naar de Randstad en vangt daar een salaris, waar nog lang over zal worden nagepraat. Voor de camera’s van RTV Noord vertelt hij wat hij van zijn nieuwe baan vindt. Hij zegt zonder omhaal: ‘Erg leuk’.

Volwassen woorden worden er ook niet vuil gemaakt aan de financiële crisis, want hoewel het ontslagen en faillissementen regent, vat vicepremier Bos bondig samen wat ons te wachten staat: ‘Het kan een beetje pijn doen’.
Het is stuitend om gezagsdragers zo te horen praten en ik ben bang dat dit nog maar het begin is. Hier leeft kennelijk de gedachte, dat de kloof tussen politiek en publiek te dichten is door politieke kwesties volks te presenteren. We gaan d’r met z’n allen hard voor werken, dat idee. Misschien is er in onze maatschappij geen tijd meer om de zaken geduldig uit te leggen, misschien heeft de politiek überhaupt geen zin in meer in de voorlichtende taak. En dus zitten we opgescheept met politieke zwaargewichten die zeggen de dat crisis in de bankwereld in principe ontzettend erg is, dat alle gedwongen ontslagen buitengemeen triest zijn, en dat we allemaal even moeten doorbijten.
Ik zal wel moeten. Gewoon ongelooflijk hartstikke doorbijten.

Plaats een reactie