Geen categorie

De donkere dagen

Leuk, nog een paar nachtjes slapen en dan komt Wintercity weer naar Groningen. Lekker schaatsen op gezellige kerstmuziek, bij een verlichte boom met een reuzenradje en een grijpkraam. Helaas niet op de Grote Markt dit jaar, vanwege het Glazen Huis, maar op de minstens zo gezellige Ossenmarkt. Ja maar, zeggen veel mensen die er wat mee te maken hebben, het ligt wel een beetje uit de route. Welke route? Geen idee, want je weet: je legt er zo een trambaan naartoe.
Klinkt me sowieso niet gek in de oren. Een speciale kersttram in de stemmige GroenLinks-kerstkleuren, met van dat lieve sledebelletjesgetingel en een kloeke kerstbel bij vertrek en aankomst. Zodat nog meer mensen kunnen wennen aan het idee van een tram in de binnenstad. Waarom niet? Van het Glazen Huis naar Wintercity is een traject van niks, zo gelegd, want het heeft maar drie bochten in totaal. Iedereen betaalt een euro voor het ritje, waarvan de helft voor het Glazen Huis is en de andere helft wordt gereserveerd voor tekorten die zich misschien gaan voordoen in de aanleg of exploitatie van de tram. Zodat het tramplan, als het er eenmaal echt gaat komen, alvast een beetje vlees om de botten heeft en het nu alvast tegen de eerste stootjes van de oppositie bestand is. Want mocht het een succes worden, dan kunnen de pro-trammers schermen met de opbrengst en reizigersaantallen, in het kader van draagvlak onder de bevolking. Staan de tegenstanders gelijk op achterstand.
Want dat de tram zijn tegenstanders heeft, weten we ondertussen wel. Van dik hout en met weidse gebaren, maar het oprispende geluid wordt gehoord, zoals het een democratie betaamt. De tegenstanders zullen het bijvoorbeeld maar niks vinden dat gezinnetjes met kinderen, groepjes studenten, Stadjer en import, toerist en dagjesmens op de Grote Markt de kersttram naar de Ossenmarkt nemen. Die zullen denken dat het opzet is. Dat de rails, als die er eenmaal ligt, gewoon blijft liggen. De oppositie zal zich beraden en met acties dreigen: een sit-down op de trambaan, bladeren op de rails, auto’s in de draaicirkel van de tram parkeren, een petitietje, het standaard repertoire.
De burgemeester, beducht dat zijn eerste Groningse kerst in een knetterende ruzie ontaard, poldert een plannetje door de raad: het wordt geen echte tram, maar een verbouwde bus die op een tram lijkt. Geen rails, geen rellen, iedereen blij. Gewoon een bus. Een beetje zoals nu. Goed idee?

Plaats een reactie