Geen categorie

Gebrom

De mooiste persfoto van het jaar stond afgelopen donderdag in deze krant. De foto begeleidde het artikel over een protestactie van boze bromfietsbezitters, die het ‘van de gekke’ vinden dat er in Stad zestig euro moet worden betaald voor hetzelfde brommerrijbewijs dat in andere plaatsen maar de helft kost. Eén van de actievoerders had voorafgaand aan het protest nog snel even een bromcertificaat aangevraagd. Die hele aanvraag kostte hem al met al slechts tien minuten. Belachelijk dat dat zoveel moet kosten. Bozig vroeg hij zich af of het papier hier te stede soms duurder was dan elders.
De man was blij dat hij wat tegen deze scheefte kon doen: het protest zou de zenuw blootleggen. Helaas waren ze met z’n vieren. Bij gebrek aan echte protesteerders -dus met brommer- werd in het nieuwsbericht een sympathisant aan het woord gelaten. Er rolde een routineuze wauwel uit over solidariteit, kwetsbare mensen en brommerafhankelijke AOW’ers voor wie zestig euro heel veel geld is. Een bescheten staaltje Actienieuws-retoriek. Een handjevol mensen op de Grote Markt die zeggen wat ze vinden en vinden dat ze gelijk hebben.
Wat de foto laat zien is een heel ander verhaal. De fotogaaf is achter een van de actievoerders gaan staan en heeft zijn collega-nieuwsgaarders gekiekt. Daar staan twee fotografen, twee cameramannen en een wakkere journalist van een landelijke krant. Samen met de verslaggever van het Dagblad -iemand moet het opschrijven- én de fotograaf zijn er dus tenminste zeven lieden bezig dit alarmerende nieuwsfeit te verslaan.
Twee weken geleden ‘haalde ik het in mijn hoofd’ om op deze plaats kritiek te hebben op de overvloed aan babbelnieuws over het Drentse Vuelta-avontuur. Het leverde me een paar mailtjes op: de ene helft vond het inderdaad goedkope journalistiek (je praat met willekeurige toeschouwers en je presenteert het als relevant nieuws) en de andere helft vond mijn kritiek goedkoop. Deze start van de Ronde van Spanje was bijzonder en daar moet je als krant bij zijn. Dat dat ten koste gaat van ander nieuws, het zij zo. Dingen van dichtbij wegen zwaarder. ‘Zo werkt de journalistiek nu eenmaal’.
En afgelopen week stonden er dus vier mensen op de Grote Markt. De nieuwswaarde is nihil -er is altijd wel iets te duur- en de impact verwaarloosbaar. De actie zelf zal weinig baten, stond er fijntjes in het stuk vermeld. Dat weten we dan ook weer. Een prachtig kijkje achter de schermen, met dank aan de fotograaf.

Plaats een reactie