Geen categorie

God is verdwenen

Het is misschien volkomen aan u voorbij gegaan, maar afgelopen zaterdag is God, in navolging van Jorwerd, ook uit Groningen verdwenen. Dertien jaar geleden was het boek van opperfrik Geert Mak een leeshit in Nederland. Bij de tienduizenden werd zijn boek verkocht en het Friese dorpje stond daarna voorgoed op de kaart. Voor onze stad valt nog te bezien of het vertrek van het Opperwezen ook zoveel aandacht oplevert.
Wat was het geval? Afgelopen zaterdag werden er tijdens het gloednieuwe prozafestival Het Grote Gebeuren twee ‘belangrijke’ literaire prijzen uitgedeeld: het beste Groninger boek, in de categorieën fictie en non-fictie. De Biebel, een Groningstalig megaproject waaraan jaren is gewerkt en dat een immens succes genoemd kan worden op basis van verkoopaantallen en loftuitingen, was genomineerd in de categorie non-fictie, wat al een prestatie op zich is voor een boek waarin over water wordt gewandeld, nieuwsgierigen in zoutpilaren veranderen en een schipper het complete dierenrijk op sleeptouw neemt.
Toegegeven, een flauw argument, want dan had de Biebel ook gerust in de categorie-fictie gekund, maar het het idee erachter slaat nergens op: hoe kan het Boek der Boeken, zelfs op Gronings grondgebied, worden verslagen door een ander boek? Dat is geen kwestie van appels met peren vergelijken, maar van een appel met alle fruitbomen op aarde. En toch won concurrent ‘Zeedijken in het Noorden’ glansrijk. Wat een verhaal heeft die schrijver in het café. Een vakjury vond zijn boek beter dan de Bijbel. Santé!
Ik ben zo benieuwd naar het juryberaad dat vooraf ging aan de toekenning. Zo van: “In sommige passages werd het stijlmiddel van de herhaling wel erg scheutig gebruikt.”
“Precies, dat eindeloze zoon-van-die, zoon-van-die vond ik ook wat veel van het goede.”
En dat de derde dan zou opbiechten: “Ik heb ’t niet gelezen, want het is zo’n dikke pil. En dan ook nog in het Gronings.”
Is er al een reactie van het Vaticaan gehoord? Of van de Bijbelbergbevolking? Vast niet, want tijdens de uitreiking was het zaaltje, op een paar genomineerden na, zo goed als leeg. Zelfs de beide prijswinnaars waren niet komen opdagen, waardoor de toch al haperende ouverture van het festivalgebeuren als een ballon leegliep. Of zoals de organisator de uitreiking profetisch samenvatte: “We hebben niet alles in de hand”.

Plaats een reactie