Geen categorie

Keuzes

Om meerdere redenen is het een spannende tijd bij onze krant. Volgende week “gaat zij over op tabloid” en dan is het afwachten geblazen. Hebben we de goede keuzes gemaakt? In ieder geval is er niet over één nacht ijs gegaan. De marketingmolen heeft overuren gedraaid. Er zijn tig lezersonderzoeken geweest en daaruit kwam steeds de wens naar voren om over te stappen op een kleiner fomaat. Dat zou de krant nóg beter maken en nóg meer laten aansluiten bij de lezer. Er komt meer compact nieuws, meer verdieping, meer uitleg en, ook niet onbelangrijk, nóg betere verslaggeving. Kortom, prachtig dat alles beter wordt. Daar kan geen lezerspanel het mee oneens zijn.
Mensen die denken dat er minder nieuws in de tabloid komt, zijn al uitentreuren in het ongelijk gesteld. De krant wordt namelijk dikker, dus geen achteruitgang. In dat verband is het overigens ronduit knap dat de trendy getatoeëerde jongeman op de verandering-van-formaat-reclameposter zonder probleem niet één maar zelfs twee nieuwe Dagbladtabloids in zijn kontzak heeft gestoken. Over jongeren gesproken: in de uitstekende verslaggeving over het nieuwe formaat is nadrukkelijk ingegaan op de antrekkelijkheid voor die doelgroep. Die zou een tabloid wel zien zitten. In dat kader moeten we de poster met tattoo en naveltruitje zien, natuurlijk. Hip en jong.
Toevallig weet ik veel over jongeren, ik ben namelijk niet alleen columnist, en zo was ik laatst bij een interessante avond over de mentaliteitsverandering die internet heeft bewerkstelligd bij met name de jeugd.
Wat is het geval? We bewegen ons momenteel in rap tempo van een zogenaamde vertegenwoordigende cultuur, met kranten, vakbonden, politieke partijen en dergelijke, naar een participerende samenleving, waarin we onszelf vertegenwoordigen. We hebben alle keuzes van de wereld, 24 uur per dag, zeven dagen per week. We zoeken, vinden en delen wat ons interesseert en kunnen direct reageren. Actief, participerend en logisch: ons venster naar de wereld is verschoven naar het beeldscherm en wij maken zelf de dienst uit. Zo leest het overgrote deel van mijn kennissen deze column op mijn website. Ze vinden me schattig omdat ik zo’n verstokte krantenlezer ben, met meerdere abonnementen.
Zij zeggen: ook al maak je een krant op postzegelformaat, het is en blijft een achterhaald idee. Ze weten niet wat een krant toevoegt aan wat ze de hele dag al op zich af zien komen. Ik kan het ze eigenlijk niet eens uitleggen. We hebben hier te maken met een serieus probleem van formaat.

Één reactie op “Keuzes”

Plaats een reactie