Geen categorie

Krommunicatie

Sjors zet de warmhoudkan met koffie op de vergadertafel. Luuk en Albert hebben hun kladblokken opengeslagen. “Oké, laten we de paden uiteenzetten. Wat is er nog te doen?”
“In ieder geval moet de buurt worden ingelicht. Daarvoor zijn wij ingehuurd.”
Sjors krabbelt de woorden ‘flatgebouw’ en ‘bewustwording’ op zijn Move On Events-schrijfblok en onderstreept beide woorden, zodat het lijkt alsof het de titel van een verhaal is.
Sjors stopt zijn pen in zijn mond en denkt.
“Even structuur. Wat weet de buurt al?”
“Dat er gebouwd gaat worden.”
“Oké. En is de buurt daar blij mee?”
“Nee. Er schijnt op de bouwlocatie een buurtcentrum te staan en de mensen willen dat niet kwijt.”
“O. Dat is niet zo mooi.” Sjors schrijft het woord ‘onwenselijk’ op en onderstreept ook dat woord. “Dat maakt alles een stukje stroever.”
Albert mengt zich in het gesprek. “Het mooiste zou zijn als dat buurtcentrum op de begane grond van die flat zou komen. Ben je gelijk van het hele gedoe af.”
“Ja, dat zou mooi zijn, maar volgens mij is het ontwerp al door alle partijen goedgekeurd.” Sjors knikt. “Kortom, de boodschap die we moeten verpakken is geen positieve.”
“Daar komt het wel op neer, ben ik bang. Buurtcentrum weg, joekel van een flat in de plaats. Dat is geen leuk vooruitzicht. Vandaar dat ze deze klus uitbesteden. Niemand wil zich hieraan branden.”
Het is even stil. Albert probeert het positief te houden. “We zouden eens moeten bellen met die architect. Misschien dat hij nog wat met de kelderboxen kan schuiven. Zul je zien dat er veel meer mogelijk is dan je nu denkt.”
Sjors schudt zijn hoofd. “Laten we daar maar niet vanuit gaan.”
“Ik kan ze altijd even vragen natuurlijk.”
Luuk schiet uit. “Tuurlijk joh, ze zien je aankomen! ‘Hallo, ik ben van Move On Events en ik heb een goed idee voor de benedenverdieping van uw ontwerp’.”
“Zo onmenselijk zijn architecten over het algemeen niet, hoor. Ik kan het toch vragen?”
“Ja. Doe dat dan maar. Maar eerst gaan we brainstormen over deze klus. Dat is namelijk óns werk.”
Sjors tikt met zijn pen op tafel. “We moeten de bad vibes kanaliseren. Ik stel voor: hapjes, verhaal, artiest, tap dicht en aftaaien.”
“En dan?”
“Dan hebben wij onze taak erop zitten en weet de buurt dat ze er straks een flat bij hebben en hun buurtcentrum kwijt zijn.”
Albert kijkt gepikeerd. “Dat klinkt nergens naar, tenzij je wilt dat ze ons nooit meer vragen om iets te organiseren. Kun je net zo goed de hele buurt een flesje bier geven met de plannen op het etiket.”
Sjors sist en Albert gaat verder. “Ik blijf erbij dat we die architect moeten vragen of hij niet wil nadenken over een buurtcentrum onder de flat.”
“Maar daar kunnen we niet mee aankomen, Albert. Daarvoor huren ze geen evenementenbureau in. Wij zijn voor de leuke plannen.”
Sjors staat op en loopt naar de gang. Na een minuutje is hij weer terug. “Jongens, ik heb nagedacht. Ik denk dat we een goede zanger moeten regelen. Voordat die gaat optreden laten we een wethouder of een projectontwikkelaar iets over de nieuwbouw zeggen. Kritische geluiden van de bewoners worden daarna meteen overstemd door de muziek.” Luuk roept dat dat een geniaal idee is, “in al zijn eenvoud.”
Ook Albert gaat mee. “Is op zich goed, maar ik denk dat we het positiever moeten brengen. Dit klinkt alsof je de mensen niet serieus neemt.”
“Zit wat in.”
Luuk ziet het wel zitten. “Wat ik goed vond aan je verhaal was het stukje over de wethouder. Het lijkt me inderdaad goed om een politiek figuur de hete kastanjes uit het vuur te laten halen. Die zijn het gewend. Die hebben daar een zintuig voor.”
“Hel ja”, schreeuwt Sjors, “laat het in ieder geval niet over aan de architect, want die zijn veel te emotioneel. Die gaan helemaal los over materiaalkeuze en het spel van licht en donker en dat soort onzin.”
“Exact. Veel te verwarrend.”
Sjors is duidelijk blij met deze vlotte gang van zaken. “Dat maakt ons werk er een stuk eenvoudiger op.”
“Zoals het nu ligt wel ja. Goeie artiest, tentje erom. Biertap en een wethouder. Moet lukken.”
“Tenzij ik die architect kan bewegen om aanpassingen…”
“Albert, ik wil dat verhaal deze middag niet meer horen.”
Sjors schrijft weer een paar woorden op en Luuk is druk in de weer met een soort grafiek die is opgebouwd uit een rij pijlen en omcirkelde woorden. “Nou, het lijkt me dus een gelopen koers. We gaan informeren waar de gemiddelde buurtbewoner naar luistert. Nederlandstalig, Sky Radio, dat soort dingen. Lijkt me te doen.”
“Mooi, we zijn eruit!” Sjors gooit zijn pen op tafel. Het werk is gedaan.
“Yes. Nu nog even het plan in een vormpje gieten.”
“Maak jij de afspraak met de projectontwikkelaar?”
“Komt voor mekaar. Ik doe dat wel pas volgende week, hoor, anders lijkt het alsof we nauwelijks werk hebben gehad.”
“Dan zetten we de presentatie op vier weken van nu.”
Een maand later rijdt de leasewagen van het organisatiebureau de parkeerplaats van de projectontwikkelaar op. De auto is felrood met gele letters op de deuren en de motorkap. Er kan geen twijfel over bestaan, dit is de bedrijfsbak van Move On Events. Sjors en Luuk stappen uit, allebei met een stapel kleurig papier onder de arm. Ze worden bij de deur opgewacht door een enthousiaste Rolf Geerlings van het projectbureau. Rolf is de man die op deze zaak zit. Hij komt de twee event-creators zelfs tot voor het gebouw tegemoet gelopen en roept ze vragend toe hoe ze het geflikt hebben. Sjors en Luuk kijken hem zo neutraal mogelijk aan maar kunnen niet verbergen dat ze geen idee hebben waar hij het over heeft.
Eenmaal aan de vergadertafel steekt Rolf van wal. Hij kreeg drie weken geleden een telefoontje van de architect; er waren belangrijke aanpassingen aan het ontwerp gedaan.
Sjors kijkt naar Luuk en vraagt wat Move On Events daarmee te maken heeft.
“Joh, het was jullie Albert die de architect heeft overtuigd dat de benedenverdieping een openbare functie moet krijgen.”
Sjors staat perplex. “Je bedoelt…?”
“Ja, het buurtcentrum komt op de begane grond van het flatgebouw. Iedereen is laaiend enthousiast. Het heeft de angel uit de discussie gehaald.”
“O.”
“Ja, de buurt is vorige week al per brief op de hoogte gesteld en volgende week is er een inloopavond.”
“En onze plannen dan?”
“Jullie plannen? Ik neem toch aan dat dit jullie idee was, of heb ik het mis?”
Luuk neemt het over van de verbouwereerde Sjors. “Ja natuurlijk! Dat wil zeggen, ja, we hebben er op deze manier wel over gesproken, ja.”
Rolf staat op en steekt zijn hand uit naar Sjors. “Gefeliciteerd mannen, Move On heeft goed werk geleverd. Dit gaat je klanten opleveren.”
Sjors herpakt zich. “Mooi om te horen. Dan ronden we deze zaak vanmiddag netjes af en dan sturen we jullie morgen de factuur.”
“Prima! Kopje koffie?”
“Nee, dank je. We gaan gelijk weer verder. Albert heeft weer een zaak te pakken. Ze willen een kerk ombouwen tot winkelpromenade en wij moeten het de kerkgangers gaan vertellen.”

Plaats een reactie