Geen categorie

Meedenken

Voor de derde keer in een maand tijd stond er een jonge onderzoekster voor mijn deur. Of ik even tijd had voor wat vraagjes. De eerste keer ging het over duurzaamheid, de tweede over de kwaliteit van het buurtleven en de afgelopen week was het onderwerp gevat in wat leek op een veel te lange slogan: de burger wordt steeds mondiger en de politiek maakt daar graag gebruik van, want regeren doe je samen. Ik wachtte netjes tot de ondervraagster was uitgesproken, maar tot zover haar introductie en dus stonden we eventjes doodstil naar elkaar te kijken. “Vraagt u mij nu of ik wil meeregeren?”
Ze knikte. “Zo zou u dat kunnen zeggen, ja. Wij van de gemeente zijn enorm geïnteresseerd in wat voor oplossingen u hebt voor alledaagse problemen.”
We nemen plaats aan de tuintafel en ze steekt van wal. De eerste drie problemen zijn me veel te alledaags. Ik weet niet eens meer waarover het gaat, zo onbelangrijk, tot de tram ter sprake komt. Ik recht de rug en de interviewer ziet dat het me eindelijk ernst wordt. “Bent u voor of tegen?”
“Daar is het nu nog te vroeg voor”, zeg ik diplomatiek, “we weten nog niet alles. De kosten, de alternatieven, allemaal zaken waar nog heel nauwkeurig naar moet worden gekeken.”
“Wat stelt u voor?”
Ik ga er eens goed voor zitten. “Ik stel een testfase voor. We schaffen alvast twee trams aan en laten die naast elkaar door de binnenstad rijden. Gewoon, om te kijken welke problemen zich kunnen voordoen. Het bochtenwerk, haltes, dat soort praktische zaken.”
“Hm”, mompelt de onderzoekster, terwijl ze mijn verhaal samenvat op de bladzijde ‘meedenken over de tram’.
“Is dat naar tevredenheid”, ga ik verder, “dan kopen we er een paar bij. Zo duw je de mensen je plannen gefaseerd door de strot en is die armetierige weerzin tegen de tram bovendien beter te bestrijden.”
De enquêtrice kijkt op van haar schrijfwerkje. “Zoals met de JSF!”
Ik hou mijn kin vast, zoals je dat doet als je even nadenkt. “Daar heeft het inderdaad wat van weg, ja.”
De onderzoekster schrijft het A4’tje helemaal vol. “Is dit wel een beetje de bedoeling van dit meedenk-onderzoek?”, vraag ik haar.
“Geen idee”, zegt ze, “maar het klinkt allemaal wel erg logisch.”
“Ja”, zeg ik, “zo gaat het tegenwoordig in de politiek. Als de burger dat nu nóg niet doorheeft, dan heb je een probleem.”
“O ja? Welk probleem dan?”
“Dat de burger steeds verder van de politiek af komt te staan.”
“Grappig”, zegt ze, “wij zeggen dat altijd andersom.”

Plaats een reactie