Geen categorie

Post restant

Het waren prachtige, melancholieke sfeerfoto’s in de krant en een schitterende televisiereportage vanwege de sluiting van het postkantoor aan de Munnekeholm, afgelopen vrijdag, maar wat is het pijnlijk te zien hoe snel onze ooit zo trotse posterijen worden uitgehold en afgebroken. Het is een kaalslag die zijn weerga niet kent. Ik heb vier keer gekeken naar de herhaling. Ik wilde me goed inprenten hoe een postkantoor eruit ziet, want het duurt nog tot komende zomer en dan zijn ze allemaal weg.
Vanaf mijn zeventiende sorteerde ik post op het grote sorteercentrum in Arnhem. Geweldig werk. Al die brieven en kaarten die door je vingers gaan, dat was magisch. Heb ook aan de Achterweg achter de vakkenkast gezeten en weet dus hoe het was bij Tante Pos thuis. In PTT-kleding liep je altijd met de borst vooruit.
Eerst vervingen ze de kleur en de naam. Ik heb brieven aan het personeel gezien waarin werd opgeroepen de afkorting niet op z’n Nederlands uit te spreken, maar als ‘tie-en-tie’, om het internationale karakter van het nieuwe postbedrijf te accentueren. En dat terwijl de postbode juist een oerhollands icoon is. Iedereen is opgegroeid met op z’n minst een paar postbodes. Pietje Puk was postbode van Keteldorp, en dan heb je postbode Siemen, Pieter Post en Hein Gatje. Kabouter Lui, de vriend van Plop, is ook postbode, net als ome Gerrit de postduif uit Fabeltjesland. Een fietsende postbesteller hoort bij Nederland zoals een molen, regen en spruitjes.
Daarna was ik van de ene op de andere dag mijn eigen postbode kwijt. Behoorlijk wennen, want als je vier keer per week dezelfde snor met volle fietstassen door de straat ziet rijden, dan geeft dat een band. Zelfs al we elkaar in een ander postcodegebied tegenkwamen, zwaaiden we. Ondertussen moet ik om de haverklap een onbekende postbezorger aanspreken op het verschil tussen 6 en 6a.
Hetzelfde zal straks gebeuren in de Albert Heijn op het Zuiderdiep, waar een van de servicepunten zit. Dan komt de vakkenvuller erbij om een pakketje angetekend te versturen. Service? De concurrent biedt het ook niet, zegt de TNT-top. Zo gaat dat.
Eén stukje op tv heeft indruk gemaakt. Het waren de vaste klanten die afscheid namen van hun postkantoorbeamte. ‘Even Epie een handje geven en dan is het voorbij’, zei een mevrouw met een brok in de keel. Maar de handdoek ligt nog niet in de ring; boze postbodes hebben acties aangekondigd. Kan nog leuk worden met de kerstkaarten in aantocht.

Plaats een reactie