Geen categorie

Stukkie

Eén keer met je kop in de krant en in de supermarkt al drie keer aan mijn jas getrokken door enthousiaste lezers die mij van de foto herkennen. Niet om te vertellen wat ze van de column vonden, maar om me te zeggen waar de volgende over moet gaan. Zoals deze column, die volgens een enthousiast echtpaar over maar één ding kan gaan, namelijk over “dat gedoe met zwarte Piet, omdat dat enorm leeft onder de mensen.”
“Het is volkomen losgeslagen, ” zegt de meneer.
“Het is de wereld op zijn kop, ” gaat zijn echtgenote verder.
Ik weet niets over gedoe met zwarte Piet, maar hoef daar gelukkig helemaal niet over na te denken, want het drieste duo steekt onmiddellijk van wal. “Zwarte Piet is zwart omdat hij de cadeautjes via de schoorsteen naar de kinderen brengt. Oké, hij heeft rode lippen en kroeshaar maar dat is om het feest wat uitbundiger te maken.”
“Precies”, zegt haar man, “je moet het allemaal niet zo letterlijk nemen. Iemand die door een schoorsteen is geklommen, heeft daarna geen witte handschoenen meer. En die heeft zwarte Piet wel. Dat is toch ook niet realistisch? Zo moet je dat ook zien met zijn kleurtje. Het is niet kwaad bedoeld.”
“Dat heet folklore,” besluit de vrouw, “het heeft niks met racisme te maken. Het zou pas discriminatie zijn als de pieten van de Sint ineens niet meer zwart mogen zijn. Wat ik zeg, de wereld op zijn kop.”
Ze zijn even stil en dan vraagt de man of ik er wat mee kan. Tja, geen idee eigenlijk. Zijn er echt mensen die zwarte Piet discriminerend vinden? En leeft dat werkelijk onder de mensen? De twee schudden uitbundig van ja. “Het is een kinderfeest en het is schrijnend om te zien hoe volwassenen over de hoofden van hun kroost bakkeleinen over de onderdrukking van de zwarte medemens door een oude man op een paard. Of het slavernijverhaal, dat halen ze er ook gerust bij.”
De vrouw knikt. “Alsof vrolijk door de straten hupsen en snoep uitdelen normaal gesproken het werk van slaven is. Sinterklaas is een vriendelijk feest met cadeautjes. Een racistisch kinderfeest bestaat niet. Dat moeten de mensen onthouden. Dat moet de conclusie van uw stukkie worden.”
Ik zeg dat ik erover na zal denken en sla snel een gangpad in. Als ik bijna uit zicht ben, roept de man me na. Of ik veel donkere mensen ken die Piet heten. Dat niet, maar toevallig heet mijn schoorsteenveger wel zo.

Eén keer met je kop in de krant en in de supermarkt al drie keer aan mijn jas

getrokken door enthousiaste lezers die mij van de foto herkennen. Niet om te

vertellen wat ze van de column vonden, maar om me te zeggen waar de volgende

over moet gaan. Zoals deze column, die volgens een enthousiast echtpaar over

maar één ding kan gaan, namelijk over “dat gedoe met zwarte Piet, omdat dat

enorm leeft onder de mensen.”
“Het is volkomen losgeslagen, ” zegt de meneer.
“Het is de wereld op zijn kop, ” gaat zijn echtgenote verder.
Ik weet niets over gedoe met zwarte Piet, maar hoef daar gelukkig helemaal niet

over na te denken, want het drieste duo steekt onmiddellijk van wal. “Zwarte Piet is

zwart omdat hij de cadeautjes via de schoorsteen naar de kinderen brengt. Oké, hij

heeft rode lippen en kroeshaar maar dat is om het feest wat uitbundiger te maken.”
“Precies”, zegt haar man, “je moet het allemaal niet zo letterlijk nemen. Iemand die

door een schoorsteen is geklommen, heeft daarna geen witte handschoenen meer.

En die heeft zwarte Piet wel. Dat is toch ook niet realistisch? Zo moet je dat ook

zien met zijn kleurtje. Het is niet kwaad bedoeld.”
“Dat heet folklore,” besluit de vrouw, “het heeft niks met racisme te maken. Het zou

pas discriminatie zijn als de pieten van de Sint ineens niet meer zwart mogen zijn.

Wat ik zeg, de wereld op zijn kop.”
Ze zijn even stil en dan vraagt de man of ik er wat mee kan. Tja, geen idee eigenlijk.

Zijn er echt mensen die zwarte Piet discriminerend vinden? En leeft dat werkelijk

onder de mensen? De twee schudden uitbundig van ja. “Het is een kinderfeest en

het is schrijnend om te zien hoe volwassenen over de hoofden van hun kroost

bakkeleinen over de onderdrukking van de zwarte medemens door een oude man

op een paard. Of het slavernijverhaal, dat halen ze er ook gerust bij.”
De vrouw knikt. “Alsof vrolijk door de straten hupsen en snoep uitdelen normaal

gesproken het werk van slaven is. Sinterklaas is een vriendelijk feest met

cadeautjes. Een racistisch kinderfeest bestaat niet. Dat moeten de mensen

onthouden. Dat moet de conclusie van uw stukkie worden.”
Ik zeg dat ik erover na zal denken en sla snel een gangpad in. Als ik bijna uit zicht

ben, roept de man me na. Of ik veel donkere mensen ken die Piet heten. Dat niet,

maar toevallig heet mijn schoorsteenveger wel

Plaats een reactie